Zuid-Afrika een kleurrijk land

Wuppertal - Protea's staan algemeen bekend als Proteaceae, een plantensoort die vooral kenmerkend is voor de Kaap maar ook op heel wat andere plaatsen voorkomt. Onder hen de nitida maar de huis, tuin en keukennamen worden meer terug gevonden en zijn

1. Blousuikerbos (de bladeren hebben een blauwachtige tint, "Glaucus" genoemd)
2. Bobbejaansuikerbos (bavianen voeden zich met de nectar in de bloemhoofdjes, of gebruiken de plant als een observatiepost)
3. Brandhout (een naam die gewoonlijk gegeven wordt aan brandhout: blijkbaar was dit de enige proteaboom die gebruikt wordt voor brandhout)
4. Suikerbos (het Afrikaans voor protea)
5. Waboom (het werd gebruikt voor remblokken van osse- en ezelkarren).

De lokale inwoners gebruikten de duurzame bladeren als remblokken maar ook als een vorm van papier. De grijze, harde structuur van het blad maakte het handig om met houtstokjes op te schrijven en zo “briefjes” achter te laten op locatie. Een vroege voorvader van de mobiele telefoon.

Tot 1891 werd in het Cedergebergte de schors gebruikt om leder te kleuren. Daar kwam een eind aan nadat zowat 20.000 struiken verdwenen. De bladeren werden niet alleen gebruikt als remblokken maar het sap werd onttrokken om te gebruiken als inkt. Medisch gezien had het sap van de schors ook waarde, het werd namelijk gebruikt om diarree tegen te gaan.

Protea is afgeleid van Proteus, een god uit de Griekse mytologie, die verschillende vormen kon aannemen. In Zuid-Afrika alleen worden 90 soorten protea's aangetroffen.